Zeer afwisselend

Het is niet te geloven dat het nog maar drie weken geleden is dat we terugkwamen van ons bezoek aan Argentinië. We willen daar nog steeds over schrijven op deze site maar zijn er nog niet aan toe gekomen. Eerst maar over deze afgelopen week, waarin we verder “in” ons werk van Aselsi zijn gekomen.

Jorge is alweer verschillende keren naar allerlei hoeken van het land gereisd, om de studielocaties te bezoeken. Hij komt elke keer thuis met enthousiaste verhalen over de gastvrijheid, het enthousiasme en de leergierigheid van de studenten. Deze studenten zijn voorgangers en andere kerkleiders, jeugdleiders, kringleiders enzovoort. Ze willen allemaal meer van de bijbel leren. Vorige week kwam hij zelfs thuis met een grote kamerplant, en een maaltijd voor Mariëtte, en de gastvrouw had hem op het hart gedrukt dat hij de volgende keer toch echt zijn vrouw moest meenbrengen! Verder is Jorge deel van het muziekteam in ASELSI (zang en gitaar), wat betekent 1x per twee weken gezamelijk oefenen en spelen in de bijeenkomsten die er zijn, zoals dagopeningen op zaterdagen of woensdagen.

Mariëtte is deze week bezig met een intensieve training in de basisbeginselen van fysiotherapie. Ze vertaalt (van engels naar spaans) en volgt op die manier direct de lessen. Er zijn 20 studenten, meest vrouwen, die de cursus volgen. Uit deze studenten zullen één of meerdere vrouwen worden gekozen om in ASELSI te komen werken met de gehandicapte kinderen. Het is een erg leuke cursus, en practijkgericht. Dinsdag hebben we een aantal van de patiëntjes geobserveerd die wekelijks hier op de therapie komen. (Het jongetje op de foto is Josué (6 jaar), toen hij 3 jaar geleden voor het eerst op therapie kwam kon hij zijn hoofd nog niet optillen, nu kan hij aan één hand lopen.)

Vorige week tijdens de kliniekdag heeft Mariëtte bloed geprikt en urine geanalyseerd: zo komt zelfs de HLO-opleiding nog van pas! Ook is ze begonnen met het volgen van de bijbelschool, zolang de werkzaamheden dat tenminste toelaten. Dat betekent elke zaterdag les van 8 tot half 4. Het eerste kwartaal worden de vakken Pentateuch, 4 evangeliën, bijbelkunde, spaanse gramatica en communicatie-technieken gegeven.

We werken gewoonlijk 5 dagen in de week, van dinsdag tot zaterdag. Zondag en maandag zijn onze vrije dagen, maar dat is flexibel, want soms moet Jorge op zondag of maandag op pad of moet Mariëtte op maandag met de groepen werken, dan nemen we een andere dag van die week vrij. Vandaar dat ik (Mariëtte) nu, op mijn vrije donderdag, dit stukje zit te typen.

Begonnen in ASELSI

We zijn maandag 11 januari begonnen op onze nieuwe werkplek: ASELSI. Het ziet ernaaruit dat onze werkzaamheden aardig afwisselend zullen zijn. Jorge is al twee keer op stap geweest, naar de "bijbelscholen op locatie" (IBEX). Dat zal hij vaak gaan doen: de locaties bezoeken, en wel voor 3 redenen. Ten eerste om les te geven aan de huidige studenten. Ten tweede om contacten te onderhouden met de oud-studenten, en om hen te bemoedigen in hun (kerke-)werk. En ten derde om de voorgangers in die plaatsen te leren kennen om in de toekomst ook met hen te kunnen werken. Gisteren gaf hij les over het Oude Testament, en voelde zich als een vis in het water (zie foto).

Mariette heeft de biliotheek van ASELSI onder haar hoede gekregen, helpt met allerlei hand- en spandiensten en zal vanaf maandag twee weken lang een basiscursus fysiotherapie volgen, en als dat haar bevalt zal ze in de toekomst veel in het therapie-programma gaan helpen. Dit is een programma waarin gehandicapte kinderen komen met hun moeder. Hen worden simpele therapie-oefeningen aangeleerd die de moeder thuis met het kind kan doen om de ontwikkeling te stimuleren.

Verder komt over twee weken het eerste team uit de VS, en zullen we beiden worden ingezet voor het vertalen en andere hulp.

Kerstfeest deel 2

Het programma bestond uit liederen, een optreden van clowns die op zoek waren naar “het beste kerstkado”, en een optreden van Maricela uit Costa Rica, die met haar poppen (en geweldige buikspreekkwaliteiten) de kerstboodschap ook liet horen.








Na het eerste programma vormden de mensen en kinderen een rij om hun kado in ontvangst te nemen, terwijl de volgende groep naar binnen werd geloodst. Het uitdelen van de kadootjes was fantastisch. Elk kind kreeg een zak met daarin allerlei dingen, zoals een kam, shampoo, tandenborstel, zeep, krijtjes, speelgoed, kleurboek, babykleertjes, spuugdoekje, haarspullejtes, springtouw, auto, het ligt eraan of het een jongen of meisje was en van welke leeftijd (baby, peuter, kleuter, basisschoolleeftijd). Met een grote grijns gingen ze daarna naar huis, trots hun kado in handen houden. Het is voor velen het enige kado dat ze in het jaar krijgen, want veel geld is er niet thuis…

Kerstfeest in ASELSI

Donderdag 3 december, half zes ´s morgens…
Jorge komt terug van zijn rondje hardlopen en roept me: “Mariette, dit is ongelofelijk, dit moét je zien! Pak je camera en loop naar ASELSI!”
Zodra ik onze deur uitstapte, rook ik rook, en hoorde ik kinderstemmen in de verte. Ik wandelde de 5 minuten naar ASELSI. Maar halverwege zag ik al waar Jorge op doelde: lange rijen moeders en vaders met kinderen, wachtend op het kerstfeest. Op veel plaatsen hadden ze vuren gemaakt om warm te blijven (het was ongeveer 6 oC ´s morgens vroeg) of was men in dekens gewikkeld. Maar ondanks de kou heerste er een feestelijke stemming, in de ogen van de kinderen was verwachting te lezen. De eersten in de rij vertelden me dat ze al ovanaf 1 uur ´s nachts (!!!) te wachten stonden. En dat terwijl iedereen was ingeschreven en het eerste programma pas om 8 uur begon… De uitgenodigden waren alle kinderen die op de één of andere manier met ASELSI te maken hebben, via de fysiotherapie, het melkprogramma of de kliniek, in totaal ruim 2000 kinderen. Klik voor video

Hier wonen we nu!

Dit is ons nieuwe huis in Chichicastenango, op 2030 meter hoogte! Ja, het is veel te groot voor ons tweeën, maar het was op dit moment te huur, dus dat is prima. We leven in de keuken en 1 woon- slaapkamer, dus er zijn nog 5 kamers over, die zijn leeg momenteel! Misschien gaan we het wel verhuren aan andere vrijwilligers die hier tijdelijk komen werken in ASELSI.

Foto´s laatste dagen in San Antonio

Hier nog wat foto's van de laatste dagen in San Antonio

(Als je GEEN fotos ziet: Klik hieronder op 'Bekijk het hele bericht' om ze te bekijken!)

schoolreis

Met de derde klas gingen we in oktober drie dagen op reis. Wat een belevenis! Velen van hen kennen alleen Uspantán, het dichtstbijzijnde stadje, wat nauwelijks de naam van ´stad´ waard is. Dus in de bus tijdens de reis hoorde ik gesprekken als het volgende:
“Waarom rijden we niet, is de bus soms kapot?” “Nee joh, we staan voor een stoplicht, zie je dat niet?” “Waar dan? En hoe weet de chauffeur dat hij stoppen moet?” “Kijk, het stoplicht is rood, straks springt het op groen, dan mogen we verder rijden.” “Ja! Het is groen! Inderdaad, de chauffeur geeft gas!”
We bezochten een modern westers winkelcentrum, waar alles veel te duur is om er iets te kopen. Geen probleem, er zijn genoeg “gratis attracties”: een roltrap, een lift, een WC met een wasbak waar het water vanzelf begint te stromen als je je handen eronder steekt, en iets wat je handen droogblaast en pompjes met zeep… en ik verbaasde me er nogmaals over wat een verschil in werelden er bestaat…


We bezochten ook Xocomil, een waterpretpark: geweldig! Het heeft een internationale prijs voor de kwaliteit, en dat is ook wel te merken. De leerlingen wisten niet wat ze zagen en meemaakten, maar dapper als ze zijn zijn ze in alle attracties gegaan, zij het met angst in de benen (maar niet alleen zij, ik ook hoor!)(http://www.mayasautenticos.com/irtra_xocomil_and_xetulul.htm)

Puzzel-speurtocht

Voor de laatste lesdag –voordat de examens begonnen- had ik een grote speurtocht voorbereid. De leerlingen moesten een schat zoeken, en om erachter te komen waar de schat lag, moesten ze puzzels oplossen, opdrachten uitvoeren, vragen beantwoorden, spelletjes doen enzovoort. In de puzzels kwamen vragen voor over alles wat ze dit jaar in alle vakken hadden geleerd, maar ook algemene kennisvragen, waar ze eventueel de bibliotheek voor mochten gebruiken. Zeer actief was iedereen op zoek naar de aanwijzingen! Nog nooit eerder hadden ze iets dergelijks gedaan. Voor mij was het geweldig om het hele spel in elkaar te zetten, want ik ben gek op alles wat op een puzzel lijkt.


De wereldbol erbij voor de aardrijkskundevragen.


Kruiswoordraadsels en speurpuzzels


Een levende toren maken, waarbij niet meer dan 4 voeten de grond mogen raken. Als de toren 10 seconden blijft staan, was er weer een letter verdiend van het woord dat naar de schat leidde.


Uiteindelijk, na meer dan 2 uur, vond de eerste groep de schat, verborgen onder de nieuwe brug van San Antonio.