Armoede-bestrijding

Een boek wat elke zendeling of sociaal/pastoraal werker zou moeten lezen is “When helping hurts”, geschreven door Steve Corbett en Brian Fikkert (helaas nog niet in het Nederlands verkrijgbaar voor zover ik weet).

Het boek gaat over het feit dat als we geen goede definitie van armoede hebben, dat we dan soms meer kwaad dan goed doen in de armoedebestrijding.

Eén van de sleutels ligt in het volgende onderzoek. Men vroeg aan middenklasse en bovenklasse blanke mensen in Amerika (en ik ga ervan uit dat West-Europeanen daar veel op lijken) wat armoede is, en hun antwoorden gingen over het gemis van materiële dingen, zoals weinig infrastructuur, honger, geen sociale voorzieningen, slechte economie, geen water, medische voorzieningen en scholing enzovoort.

Vraag je daarentegen aan mensen uit “arme” landen dezelfde vraag,...

Zomaar wat fotos

Hier wat plaatjes van de afgelopen tijd.



Een dronken man in Sacapulas is blij met zijn maaltijd,
en wil graag op de foto.



Wij, op weg naar Nebaj.

De kliniek wordt elke dag mooier.

Evelyn en Deborah lezen een boek.

Leerling Miguelito bestudeert de dieren.

Therapeute Carolina leest voor aan haar dochtertje
Deborah en patientje Evelyn tijdens fysiotherapie.

Pastor Elias (Links) is een van de weinige voorgangers hier
(helaas) die zich het lot van de dronken stadsbewoners aantrekt.

20 jaar op de rug van moeder



Jessica in haar nieuwe rolstoel

Een team van de wereldwijde organisatie “Joni and Friends” (van Joni Earickson) kwam langs bij ASELSI om 54 rolstoelen weg te geven. 28 volwassenen en 26 kinderen kregen een rolstoel. Sommigen voor het eerst van hun leven, anderen hadden een rolstoel die heel oud of te klein was en hadden een nieuwe nodig. Selvin, een jongen van twaalf, werd tot nu toe door zijn moeder op de rug gedragen of ze duwde hem voort in een babybuggy.

20 jaar en voor het eerst een rolstoel. Rechts de gelukkige moeder.

Een andere moeder kwam met haar 20-jarige meervoudig gehandicapte zoon uit het noorden van Guatemala, een reis van zo´n vier uur. Deze moeder heeft haar zoon 20 jaar op haar rug gedragen! Denk dat eens in! De jongen heeft ongeveer het figuur van een gezonde twaalfjarige hollandse jongen, en dat zoveel jaar op je rug! Nu ontving deze jongen voor het eerst in zijn leven een rolstoel. De moeder zei: “Ik denk dat mijn rugpijnen nu ook wat minder zullen worden”. Nou, ik denk het ook. Tijdens deze rolstoeldag was er ook een ander team in ASELSI, en zij hielden zich bezig, samen met locale voorgangers, met evangelisatie en voorbede voor elke familie die kwam.

Baby

Op de volgende link zie je de echo die op 9 weken is gemaakt....http://youtu.be/RldKdixxRks .... geweldig he!

Leuke link!

Dag allen,
Kijk eens even op deze link: http://www.kadobos.nl/ : een speelgoedwinkel in Nederland die voor ASELSI geld verzamelt. Bedankt Ineke!

http://www.kadobos.nl/.

Wonderen

Volgens het woordenboek is een wonder “een gebeuren dat niet op natuurlijke wijze verklaard kan worden, en die eventueel aan een goddelijke macht worden toegeschreven”. Maar wanneer kan je iets wel of niet natuurlijk verklaren? En alles wat je verklaren kan is opeens geen wonder meer? Als westerse mensen willen we zo graag een grens trekken, tussen “echte wonderen” en de rest. Maar is dat nodig?

Als in ASELSI tijdens het spreekuur mensen zitten te wachten op hun beurt om de dokter te zien, zijn er altijd twee medewerkers aan het evangeliseren en bidden voor deze mensen. Ze vragen wat hun noden zijn, leggen ze de handen op, en bidden voor ze. Van de dokter krijgen ze vervolgens de medicijnen die ze nodig hebben. Als ze dan een week later beter zijn, komt dat door het gebed, of door de medicijnen? En maakt het uiteindelijk uit? Zou het voor God “makkelijker” zijn om via medicijnen te genezen dan zonder?... lees verder...

Reis naar Texas



Een presentje voor de beste leerling.



Worship op z'n Texaans: country!



Jessica (geslaagde student), haar zoon Mike (international directeur IBEX) en haar man Jack (leraar). 

 
Wij zijn nu middenin onze reis naar Texas van 19 mei tot 4 juni. We logeren bij onze vriendin Teena. Tot nu toe hebben we geloof ik geen tijd verloren. Donderdagmiddag kwamen we aan in een warm en broeierig Dallas. De volgende dag reden we naar het zuiden, naar San Marcos, waar we ´s middags meehielpen met de voorbereidingen van de diploma-uitreiking de volgde dag. San Marcos heeft de eerste IBEX-locatie in de VS! Het was de eerste groep studenten die... lees verder...

for sale