eindelijk een verhaaltje!

Het is natuurlijk schandalig hoe we nooit meer op deze site hebben geschreven! Eerlijk gezegd is dat omdat we vooral via Facebook de wereld op de hoogte houden van recente ontwikkelingen. Dus, als je ons wilt volgen: word vriendjes van Jorge-Mariette Rojas-Koorevaar!

Maar voor alle niet-facebookers: onze laatste familie-update is dat we weer zwanger zijn. Yolanda wordt grote zus, ergens in december. De eerste drie maanden van de zwangerschap zijn bijna om en daarmee ook hopelijk de kwaaltjes.

Verder gaan alle projecten gewoon lekker door: Jorge reist veel naar de jungle, in Santa Rosa is een kleine kerk gestart waar hij één keer per maand naar toe gaat om de nieuwe gelovigen toe te rusten. Dat betekent vijf uur in de auto en dan vier uur lopen of drie uur op een muilezel rijden!

In San Antonio, waar we gewoond hebben, is een eerste bijeenkomst geweest van de voorgangers, ook voor toerusting. Jorge zal ook daar elke maand ongeveer naar toe reizen.

Hij probeert altijd iemand mee te nemen op zijn reizen. Dat is gezelliger, dan kunnen ze het rijden afwisselen, en ook om zo de Guatemalteken zelf meer en meer in het werk te laten meehelpen.

Ik geef op zaterdag les in de ASELSI bijbelschool. Een lekker grote groep is dit jaar van start gegaan, echt erg leuk! Hopelijk zitten er goede toekomstige leraren bij, die het bijbeltrainwerk zelf voort kunnen zetten.

Afgelopen week zijn we naar de hoofdstad gereisd om heel veel christelijke literatuur op te halen dat uit de VS was gedoneerd. Veel bijbelstudie-materiaal dat "over de datum" is, bijvoorbeeld dagboekjes, maar nog prima gebruikt kan worden. Ook veel kinder- en jongerenmateriaal. We zullen dit zo goed mogelijk over de kerken en voorgangers verdelen.

Nou, dat is zo´n beetje het laatste nieuws. We twijfelen nog of dat we deze blog willen aanhouden, of liever een nieuwe drietalige website zullen aanmaken. Maar dat laten we nog wel weten!

Groeten, ook van Jorge en Yolanda,
Mariette

Verwarrende organisaties?

Werken we nu voor Diktyon, Zending en Gemeente, Aselsi, Gateway, Noorderkerk.... of wat? Al die namen is aardig verwarrend, maar ik zal proberen het uit te leggen.

Zending...wereldwijd

Afgelopen zaterdag hadden we een geweldige mogelijkheid om met een groep van 60 voorgangers iets te delen wat ons de laatste tijd heel erg bezighoudt. Via boeken en tijdschriften die we lezen, mensen die we spreken en gesprekken die we onderling hebben, komen we steeds weer op het thema “zending”. Niet raar, we zijn zelf zendelingen. Maar over de manier van zending bedrijven is veel te zeggen.

Mensen warmmaken voor wereldzending

In het verleden, zegmaar de afgelopen 2 eeuwen, is de meeste zending bedreven door Europeanen en Noord-Amerikanen die naar de “arme, warme” landen gingen, om over de Here Jezus te vertellen. Zo is mij ook verteld als kind, ik zie de plaatjes nog voor me van een witte man met een grote groep zwarte blootvoetse kindertjes om hem heen. (click om verder te lezen)

Yolanda in Guatemala

Enjoy the pictures!!!

8 mei

 Click for more...

fotos van Yolanda

just born. 12 maart

12 maart. just born, still in the hospital

3 days old

Proud daddy

9 days old

12 days old, walking in Amsterdam

12 days old, with Mommy

14 days old

born in Amsterdam....

16 days old and very wise

Resting with Daddy

Spring! Real dutch tulips, how beautiful!

Learning to worship Jesus.

5 april

Always with my finger like this.

This time with Mommy.

Mom has only one hand to work.

With my parents.

The park behind our house.

With a just-baptized sister in the church.

10 april. Getting Yolandas passport in the townhall.

Yolanda is geboren

Als je op de foto klikt, zie je het nieuws: Yolanda is maandag 12 maart geboren. Alles gaat goed! Het is een groot wonder van God.

zwangerschap in verschillende landen

Zwanger is zwanger, ja, maar de manier hoe mensen met zwangerschap omgaan is nogal verschillend in verschillende landen. Laat ik wat voorbeelden geven uit eigen ervaring.

Zodra we de positieve zwangerschapstest in handen hadden, wilde Jorge zijn familie bellen. Ik stribbelde nog tegen met zwakke argumenten als “het kan nog mis gaan”, “je vertelt dat niet meteen” enzovoort, maar geen gehoor. Jorge zei juist: “We moeten het juist nu al vertellen, want dan kan iedereen bidden dat het goed zal gaan!” Dus hij belt naar Argentinië, vertelt het blijde nieuws, en omdat zijn nichtje het direct op Facebook zette, voelde ik me genoodzaakt om het dus ook maar in Nederland aan mijn nabije familie te vertellen, zodat ze het niet via anderen zouden horen.

Ik had gedacht dat in Guatemala zwanger zijn geen big deal zou zijn, omdat daar alle vrouwen om de haverklap zwanger zijn. Maar wat me verbaasde, is hoezeer men voor mij zorgde vanaf het prilste begin van de zwangerschap... lees verder...

Nederlands team naar Guatemala

Aankomende zomer gaat het gebeuren: een groep van 17 enthousiaste personen uit onder andere Amsterdam en Wijngaarden komt twee weken naar Guatemala om de handen uit de mouwen te steken. Er is al een aantal keer vergaderd en plannen zijn gemaakt.

De bedoeling is dat de groep op verschillende manieren komt helpen, bijvoorbeeld om een zaal voor kinderwerk bij een kerk in een afgelegen dorpje te meubileren met banken en tafels, bouwprojecten te doen, kinderwerk te organiseren enzovoort.

Omdat dat allemaal flink wat geld kost, is de groep al bezig om op verschillende manieren geld bij elkaar te krijgen. Zo hebben twee deelnemers valentijnsrozen op hun school verkocht.

Aankomende zaterdag is er een BAZAR in Hebron (Spaarndammerbuurt Amsterdam), waar je lekkere hapjes kunt krijgen, tweedehands kleding kunt kopen en ook sieraden uit Guatemala, enzovoort. Ook voor de kinderen is er van alles te doen.

In de komende maanden worden meerdere van dat soort sponsoracties georganiseerd, in Amsterdam en in Wijngaarden.

Het is gaaf om te zien hoe enthousiast men hiermee aan de slag gaat, en we zien er naar uit om deze groep in Guatemala bij ons te hebben. Uit ervaringen met teams weten we dat zowel het team als de Guatemalteekse bevolking hierdoor gezegend wordt.

Wil je bijdragen aan deze reis, of op een andere manier aan het werk in Guatemala? Neem contact op!

Grootnieuwsradio

Vanavond (30 januari 2012) tussen 8 en 9 uur kom ik telefonisch op Grootnieuwsradio.

Als je het programma hebt gehoord en daarom op de blog ben komen kijken, schroom dan niet om een berichtje achter te laten zodat we contact kunnen hebben (wel email vermelden!).
Ook kun je een kijkje nemen op de engelstalige site van de organisatie met welke wij werken in Guatemala, http://www.aselsi.org/.
Groetjes, Jorge en Mariette

Verantwoordelijkheid voor kinderen

Een interessante vraag: hoeveel verantwoordelijkheid mag of moet je kinderen geven?

Hier een aantal verhalen over families die wij de afgelopen weken zijn tegengekomen. Oordeel zelf of deze kinderen een te zware verantwoordelijkheid hebben of niet.

We gingen op huisbezoek bij een moeder met twee kinderen: Erik van 7 jaar en Caroline van 1 jaar. Ze wonen in een hutje van – ik overdrijf niet – twee bij twee meter, zonder deur, waar ze slapen, koken, baden en wonen. Geen stromend water,...

Armoede-bestrijding

Een boek wat elke zendeling of sociaal/pastoraal werker zou moeten lezen is “When helping hurts”, geschreven door Steve Corbett en Brian Fikkert (helaas nog niet in het Nederlands verkrijgbaar voor zover ik weet).

Het boek gaat over het feit dat als we geen goede definitie van armoede hebben, dat we dan soms meer kwaad dan goed doen in de armoedebestrijding.

Eén van de sleutels ligt in het volgende onderzoek. Men vroeg aan middenklasse en bovenklasse blanke mensen in Amerika (en ik ga ervan uit dat West-Europeanen daar veel op lijken) wat armoede is, en hun antwoorden gingen over het gemis van materiële dingen, zoals weinig infrastructuur, honger, geen sociale voorzieningen, slechte economie, geen water, medische voorzieningen en scholing enzovoort.

Vraag je daarentegen aan mensen uit “arme” landen dezelfde vraag,...

Zomaar wat fotos

Hier wat plaatjes van de afgelopen tijd.



Een dronken man in Sacapulas is blij met zijn maaltijd,
en wil graag op de foto.



Wij, op weg naar Nebaj.

De kliniek wordt elke dag mooier.

Evelyn en Deborah lezen een boek.

Leerling Miguelito bestudeert de dieren.

Therapeute Carolina leest voor aan haar dochtertje
Deborah en patientje Evelyn tijdens fysiotherapie.

Pastor Elias (Links) is een van de weinige voorgangers hier
(helaas) die zich het lot van de dronken stadsbewoners aantrekt.

20 jaar op de rug van moeder



Jessica in haar nieuwe rolstoel

Een team van de wereldwijde organisatie “Joni and Friends” (van Joni Earickson) kwam langs bij ASELSI om 54 rolstoelen weg te geven. 28 volwassenen en 26 kinderen kregen een rolstoel. Sommigen voor het eerst van hun leven, anderen hadden een rolstoel die heel oud of te klein was en hadden een nieuwe nodig. Selvin, een jongen van twaalf, werd tot nu toe door zijn moeder op de rug gedragen of ze duwde hem voort in een babybuggy.

20 jaar en voor het eerst een rolstoel. Rechts de gelukkige moeder.

Een andere moeder kwam met haar 20-jarige meervoudig gehandicapte zoon uit het noorden van Guatemala, een reis van zo´n vier uur. Deze moeder heeft haar zoon 20 jaar op haar rug gedragen! Denk dat eens in! De jongen heeft ongeveer het figuur van een gezonde twaalfjarige hollandse jongen, en dat zoveel jaar op je rug! Nu ontving deze jongen voor het eerst in zijn leven een rolstoel. De moeder zei: “Ik denk dat mijn rugpijnen nu ook wat minder zullen worden”. Nou, ik denk het ook. Tijdens deze rolstoeldag was er ook een ander team in ASELSI, en zij hielden zich bezig, samen met locale voorgangers, met evangelisatie en voorbede voor elke familie die kwam.

Baby

Op de volgende link zie je de echo die op 9 weken is gemaakt....http://youtu.be/RldKdixxRks .... geweldig he!

Leuke link!

Dag allen,
Kijk eens even op deze link: http://www.kadobos.nl/ : een speelgoedwinkel in Nederland die voor ASELSI geld verzamelt. Bedankt Ineke!

http://www.kadobos.nl/.

Wonderen

Volgens het woordenboek is een wonder “een gebeuren dat niet op natuurlijke wijze verklaard kan worden, en die eventueel aan een goddelijke macht worden toegeschreven”. Maar wanneer kan je iets wel of niet natuurlijk verklaren? En alles wat je verklaren kan is opeens geen wonder meer? Als westerse mensen willen we zo graag een grens trekken, tussen “echte wonderen” en de rest. Maar is dat nodig?

Als in ASELSI tijdens het spreekuur mensen zitten te wachten op hun beurt om de dokter te zien, zijn er altijd twee medewerkers aan het evangeliseren en bidden voor deze mensen. Ze vragen wat hun noden zijn, leggen ze de handen op, en bidden voor ze. Van de dokter krijgen ze vervolgens de medicijnen die ze nodig hebben. Als ze dan een week later beter zijn, komt dat door het gebed, of door de medicijnen? En maakt het uiteindelijk uit? Zou het voor God “makkelijker” zijn om via medicijnen te genezen dan zonder?... lees verder...

Reis naar Texas



Een presentje voor de beste leerling.



Worship op z'n Texaans: country!



Jessica (geslaagde student), haar zoon Mike (international directeur IBEX) en haar man Jack (leraar). 

 
Wij zijn nu middenin onze reis naar Texas van 19 mei tot 4 juni. We logeren bij onze vriendin Teena. Tot nu toe hebben we geloof ik geen tijd verloren. Donderdagmiddag kwamen we aan in een warm en broeierig Dallas. De volgende dag reden we naar het zuiden, naar San Marcos, waar we ´s middags meehielpen met de voorbereidingen van de diploma-uitreiking de volgde dag. San Marcos heeft de eerste IBEX-locatie in de VS! Het was de eerste groep studenten die... lees verder...

for sale

Bieb-boeken voor de leerlingen

  

In de ouderbijeenkomst die we in februari hielden voor de ouders van de (gehandicapte) kinderen die sinds januari in ASELSI op school zitten, legden we uit dat alle kinderen een bibliotheekpasje zouden krijgen, zodat ze boeken kunnen lenen. Onze bibliotheek is grotendeels gevuld met theologieboeken, maar we hebben ook zo´n 180 kinderboeken. ...Lees verder en zie meer fotos....

Een medische week

Deze week hadden we vier medische dagen, want er was een team van de medische universiteit in Missouri op bezoek. Drie dagen hielden we spreekuren in kleine dorpjes, en de vierde dag in ASELSI zelf. Hoe gaat dat te werk, zo´n dag naar een dorpje? ...Lees verder...